Jak rozpoznać prawdziwą skórę?

Materiały syntetyczne mogą obecnie bardzo dobrze naśladować wygląd skóry naturalnej. Sama faktura, zapach lub miękkość produktu nie zawsze wystarczą więc do jednoznacznego rozpoznania materiału. Najbardziej wiarygodne są informacje podane przez producenta, opis składu oraz prawidłowe oznaczenie produktu.

Istnieje jednak kilka cech, które mogą pomóc ocenić materiał przed zakupem. Należy traktować je łącznie, ponieważ żaden prosty test wykonany w domu nie daje pełnej pewności. Wygląd skóry zależy również od sposobu garbowania, barwienia, tłoczenia i zabezpieczenia jej powierzchni.

Czym właściwie jest skóra naturalna?

Skóra naturalna powstaje ze skóry zwierzęcej, której włóknista struktura została zachowana i zabezpieczona w procesie garbowania. Dzięki temu materiał nie ulega szybkiemu rozkładowi i może zostać wykorzystany do produkcji torebek, pasków, obuwia, odzieży oraz innych wyrobów.

W zależności od sposobu obróbki skóra może być gładka, groszkowana, matowa, błyszcząca, miękka albo stosunkowo sztywna. Może również zostać pokryta warstwą pigmentu lub wytłoczona w celu uzyskania regularnego wzoru. Oznacza to, że prawdziwa skóra nie zawsze ma wyraźnie nieregularną powierzchnię.

Najpierw sprawdź opis i oznaczenie materiału

Najbardziej wiarygodnym sposobem identyfikacji jest sprawdzenie informacji podanych na metce, opakowaniu, stronie produktu lub w dokumentacji producenta. W opisie powinno znaleźć się jednoznaczne określenie, takie jak „skóra naturalna”, „leather” albo wskazanie konkretnego rodzaju skóry.

Samo użycie słowa „skórzany” w nazwie produktu może być niewystarczające, jeżeli opis nie precyzuje materiału. Określenia takie jak „efekt skóry”, „skóra syntetyczna”, „PU”, „poliuretan”, „PVC” lub „materiał skóropodobny” oznaczają, że główna powierzchnia produktu nie jest klasyczną skórą naturalną.

Warto również zachować ostrożność przy określeniu „skóra ekologiczna”. Nazwa ta jest powszechnie stosowana wobec materiałów syntetycznych imitujących skórę i nie oznacza skóry pochodzenia zwierzęcego.

Zwróć uwagę na strukturę powierzchni

Naturalna skóra często ma drobne różnice w układzie porów, fakturze i intensywności koloru. Mogą być widoczne niewielkie zmarszczenia, delikatne ślady lub obszary, w których wzór ziarna nie jest całkowicie identyczny. Wynika to z naturalnego pochodzenia materiału.

Powierzchnia syntetyczna jest zwykle produkowana w arkuszach i może mieć bardzo regularny, powtarzalny wzór. Nie jest to jednak rozstrzygająca cecha. Skóra naturalna może zostać wytłoczona lub pokryta pigmentem, przez co jej powierzchnia będzie wyglądać niemal idealnie i równomiernie.

Z drugiej strony nowoczesne tworzywa mogą otrzymywać nieregularną fakturę naśladującą naturalne ziarno. Dlatego same oględziny powierzchni powinny być jedynie jednym z elementów oceny.

Sprawdź sposób, w jaki materiał się zgina

Wiele rodzajów skóry naturalnej jest elastycznych i podczas delikatnego zginania tworzy drobne, nieregularne załamania. W zależności od wykończenia może też chwilowo zmieniać odcień w miejscu nacisku lub naprężenia.

Materiał syntetyczny również może być miękki i elastyczny, ale często zgina się bardziej równomiernie. Na powierzchni może pojawiać się regularny wzór załamań wynikający z budowy powłoki. Nie należy jednak zgniatać ani silnie wyginać produktu w sklepie, ponieważ można w ten sposób uszkodzić jego powierzchnię.

Obejrzyj krawędzie materiału

Jeżeli konstrukcja produktu pozwala zobaczyć nieosłoniętą krawędź, może ona dostarczyć dodatkowych informacji. Przekrój skóry naturalnej ma strukturę włóknistą i nie przypomina jednolitej warstwy tworzywa. W materiałach syntetycznych często można zauważyć tkaninowy podkład pokryty cienką warstwą tworzywa.

W gotowej galanterii krawędzie są jednak często zawinięte, zszyte albo pokryte specjalną farbą. W takim przypadku nie da się na ich podstawie wiarygodnie określić materiału. Nie należy również rozcinać ani uszkadzać produktu w celu sprawdzenia jego przekroju.

Czy zapach pozwala rozpoznać prawdziwą skórę?

Skóra naturalna może mieć charakterystyczny zapach wynikający z jej pochodzenia i procesu obróbki. Nie jest to jednak pewna metoda identyfikacji. Zapach może zostać osłabiony przez barwienie, wykończenie powierzchni, sposób przechowywania albo zastosowane środki pielęgnacyjne.

Materiały syntetyczne mogą pachnieć tworzywem, klejem lub chemicznymi dodatkami, ale mogą być również niemal bezwonne albo celowo aromatyzowane. Z tego powodu zapach należy traktować jako wskazówkę, a nie dowód.

Czy prawdziwa skóra zawsze ma niedoskonałości?

Drobne różnice w strukturze mogą być naturalną cechą skóry, ale brak widocznych niedoskonałości nie oznacza automatycznie materiału syntetycznego. Skóra może zostać oszlifowana, skorygowana, wytłoczona i pokryta pigmentem, aby otrzymać bardziej jednolitą powierzchnię.

Szczególnie w galanterii używane są skóry pigmentowane, które są łatwiejsze w codziennej pielęgnacji i bardziej odporne na zabrudzenia. Ich naturalne ziarno może być słabiej widoczne lub całkowicie zakryte warstwą wykończeniową.

Co oznacza „genuine leather”?

Określenie „genuine leather” oznacza, że produkt został wykonany z prawdziwej skóry, a nie z materiału syntetycznego. Nie jest jednak samodzielną informacją o jakości, gatunku ani części skóry wykorzystanej do produkcji.

Na jakość gotowego produktu wpływają również grubość i rodzaj skóry, sposób garbowania, wykończenie, konstrukcja torebki, jakość przeszyć, okuć i podszewki. Nie należy więc oceniać produktu wyłącznie na podstawie jednego angielskiego określenia.

Skóra licowa, dwoina, zamsz i nubuk

Skóra naturalna występuje w różnych odmianach. Skóra licowa wykorzystuje zewnętrzną warstwę materiału i może zachowywać naturalny wzór powierzchni. Skóra pełnoziarnista, określana również jako full grain, zachowuje całe naturalne lico bez mechanicznego usuwania jego górnej części.

Skóra korygowana jest delikatnie szlifowana i wykańczana w celu ujednolicenia powierzchni. Dwoina powstaje z dolnej warstwy skóry po jej rozdzieleniu. Może być wykorzystywana między innymi do produkcji zamszu albo otrzymywać dodatkową warstwę wykończeniową.

Nubuk powstaje przez delikatne zeszlifowanie zewnętrznej powierzchni skóry, dzięki czemu uzyskuje miękką, aksamitną fakturę. Zamsz ma charakterystyczne włókna i również jest prawdziwą skórą, mimo że wygląda zupełnie inaczej niż gładka torebka skórzana.

Czy test kropli wody jest wiarygodny?

Często spotykana porada polega na nałożeniu kropli wody i obserwowaniu, czy materiał ją wchłonie. Nie jest to bezpieczny ani jednoznaczny test. Skóra naturalna może zostać zabezpieczona powłoką, która ogranicza wchłanianie wody, natomiast niektóre materiały syntetyczne mogą mieć porowatą powierzchnię.

Woda może też pozostawić plamę, szczególnie na skórze anilinowej, nubuku i zamszu. Nie należy więc przeprowadzać takiego testu na torebce, obuwiu ani innym gotowym produkcie.

Czego nie robić podczas sprawdzania materiału?

W internecie można znaleźć metody polegające na przypalaniu, zarysowaniu lub mocnym moczeniu materiału. Nie należy ich stosować. Mogą bezpowrotnie uszkodzić produkt, a wynik nadal nie musi być jednoznaczny ze względu na zastosowane barwniki, kleje i warstwy wykończeniowe.

Nie warto również zakładać, że wysoka cena automatycznie oznacza skórę naturalną. Cena może zależeć od marki, konstrukcji, miejsca produkcji, użytych okuć i wielu innych elementów. Podstawą powinna pozostać jasna informacja o składzie produktu.

Jak najbezpieczniej rozpoznać prawdziwą skórę?

Najlepiej połączyć kilka źródeł informacji. Najpierw sprawdź oznaczenie materiału i dokładny opis produktu. Następnie zwróć uwagę na fakturę, elastyczność, krawędzie oraz sposób wykonania. W razie wątpliwości zapytaj sprzedawcę o rodzaj zastosowanej skóry i pochodzenie produktu.

Rzetelny sprzedawca powinien jasno informować, czy produkt został wykonany ze skóry naturalnej, syntetycznej czy z połączenia różnych materiałów. Uczciwy opis jest bardziej wiarygodny niż pojedynczy test oparty wyłącznie na wyglądzie lub zapachu.